Ieder tijdsgewricht kent z’n eigen stopzinnetjes. Een veelgehoorde tegenwoordig is de zin ‘we zijn er nou toch’. Achter deze paar woorden schuilt een bijzondere en soms conflicterende context.
‘We zijn er nou toch’ is in veel gevallen de bevestiging van het niet hebben van enige ruggengraat. Je bent aan het lijnen, maar je krijgt op de verjaardag een grote punt gebak voorgeschoteld. Je hebt een stoppen-met-roken cursus gevolg en al 3 maanden clean en je wordt een sigaret aangeboden. ‘We zijn er nou toch’ is het startschot om los te gaan. Een teken van broederschap, waarbij we alle principes laten varen. Lui en wellustig.
‘We zijn er nou toch’ kan ook een uitdrukking zijn van nuchtere Hollandse daadkracht. Het kastje moet nog naar boven, maar het heeft geen haast. Ik heb al 30 kilometer hardgelopen, maar als ik er nog 12 bovenop doe, heb ik een marathon gelopen. Met het ‘we zijn er nou toch’, doen we niet moeilijk. Niks geen luiheid, we zeuren niet en pakken gewoon even door. Netjes afmaken.
Opvallend is dat we over ‘we’ als meervoud praten, terwijl ik toch echt in mijn eentje ben. Mijn alter-ego en ik zijn de tweelingbroers en het in ieder geval met elkaar eens. Het woordje ‘toch’ is ook een opmerkelijke. Ik heb het wel eens geprobeerd te vertalen voor mijn Engelse zwanger. Niet gelukt. Het is een wormvorming aanhangsel zonder betekenis, maar zonder ‘toch’ is de zin als The Jacksons zonder Michael. Een Lacoste shirt zonder krokodilletje. Zuurkool zonder appelmoes. Part of the gang.
Toen ik de vraag kreeg of ik in 2026 weer columns wilde schrijven voor ITchannelPRO, moest ik even nadenken. Ik keek Eric lachend aan. Gooide het duimpje in de lucht.
‘We zijn er nou toch!’
Gert-Jan Duis is HR Manager bij TTNL. Hiervoor heeft hij onder meer gewerkt bij Ingram Micro en HSO. Altijd staat voor hem de mens centraal.
